Een spannende week

Deze hebben ze op de spoed genomen, omdat ze ons zo leuk vonden
Deze foto hebben ze op de spoed genomen, omdat ze ons zo leuk vonden!

Het heeft even wat langer geduurd dan ik van plan was, maar hier ben ik weer!

We hebben met z’n allen een best wel spannende week achter de rug. Natuurlijk moest ik een beetje wennen aan mijn nieuwe rol als mama, maar dat vind ik eigenlijk alleen maar heel erg leuk. Ik geniet van mijn kleine kindjes en weet al precies wat ik moet doen. Maar afgelopen week was ik even mijn energieke ik kwijt. Ik werd namelijk vorige week ineens heel ziek. Zo ziek, dat ik het heel moeilijk vond om op te staan. Toen hebben we met elkaar besloten, dat het beter zou zijn als ik even naar het ziekenhuis zou gaan. Daar moest ik vervolgens best heel lang aan het infuus, zodat ik snel weer beter zou worden. Omdat ik natuurlijk echt niet meer zonder mijn pups kan en wil, mochten ze allemaal mee. Gezellig dat het was joh! De dierenarts, de assistentes en alle mensen van de spoed hebben zo goed voor ons gezorgd! Ze zeiden ook allemaal dat we zo’n relaxte familie zijn; dat ik heel goed zorg voor mijn tiental en ons elftal zo ontspannen is. Gelukkig is alles goed gekomen en gaat het nu weer stukken beter met me.

Amber's tiental
Amber’s tiental

Na alle spanning en weinig slaap is het daarom tijd om samen alle rust en tijd te nemen voor de ontwikkeling van mijn pups. En daar doen we dan ook alles aan! Er wordt veel geknuffeld met elkaar, we eten allemaal heel goed en komen daarom allemaal elke dag wat meer aan. Eerst vond ik mijn pups nog niet zo op me lijken, behalve dan dat ze net als ik allemaal heel bruin zijn. Maar inmiddels zie ik echt wel heel duidelijk dat ik hun mama ben en ook Hendrik zie ik terug in de pups. Sommige liggen net als ik op hun rug te slapen anderen kruipen net zo stevig in de bak rond als Hendrik dat kan. Het wordt hoog tijd dat ik ze netjes aan jullie voorstel!

Paars is Ginger, zij is het eerst geboren meisje.
Rood is Pepper, het tweede meisje van het nest.
Groen is Birch, de eerste man van allemaal.
Lichtblauw is Juniper, zij groeit het hardst tot nu toe.
Grijs is Willow, samen met gele Sage de meisjes in het midden van het nest.
Bay, donkerblauw, en Basil met het oranje bandje zijn de andere twee heren.
En dan sluiten Hazel, lichtbruin, en Cinnamon met haar donkerbruine bandje de rij.
Elke naam heeft een mooie symbolische betekenis, die ik mijn kindjes toewens. (En daarnaast zijn het, zoals je misschien al had gezien, namen van kruiden en bomen!) De namen heb ik gekozen, omdat we ze een stamboomnaam moesten geven. Het zijn dus een soort doopnamen.

20160906_0000351 20160909_1832101 20160904_185651img-20160907-wa0007 20160909_183202

 

 

 

 

Allemaal krijgen ze nu al echte labrador-oortjes; ze staan niet meer overeind, maar worden zoals mijn eigen zachte oren. En de eetlust van het nest doet ons ras eer aan; wat kunnen ze snoepen zeg! Ze wegen inmiddels bijna allemaal al twee keer zoveel als toen ze geboren werden. Dat betekent, dat de pups het -zelfs met alle spannende momenten die ik en mijn mensen hebben gevoeld- prima naar hun zin hebben bij ons en het heel goed doen. Ook praten ze de hele dag door, zelfs in hun slaap. Dus wat dat betreft is het een echte meidenclub. Hoewel, de jongens doen net zo goed mee! De komende tijd gaan we even alleen maar heel erg van elkaar genieten, want wat heb ik een feestje thuis!

 

Tot snel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *